Sünnetin Faydaları

Erkeklerin sünnet olmasının penis kanserini önleme gibi bilinen bazı faydaları dışında, diÄŸer bazı yararları giderek artan sıklıkta belirtilmektedir. Sünnet ve çeÅŸitli patolojik durumlar arasındaki iliÅŸkiler aÅŸağıda açıklanmaktadır.

A- Fimozis (prepisyumun darlığı), parafimozis (prepisyumun glansın altında bir boÄŸum yaparak glansı boÄŸması), balanit (glansın inflamasyonu). postit (prepisyumun inflamasyonu) gibi hastalıkları sünnet önlemektedir (6). Sünnet olmamış çocuklarda, penisle ilgili bu problemlere, olanlara göre 2.5 misli fazla rastlanmaktadır (9). Bir baÅŸka araÅŸtırmada da yenidoÄŸan döneminde sünnet edilmiÅŸ çocuklar, edilmemiÅŸ olanlarla 8 yıl boyunca karşılaÅŸtırıl-mış ve sünnetli olanlarda bu problemlerin daha az olduÄŸu tesbit edilmiÅŸtir (10).

B- Prepisyumun kesilmesi bölgenin temiz kal-masını saÄŸlamaktadır. ABD’de fakir ailelere bilhassa bu sebeple çocuklarım sünnet ettirmeleri tavsiye edilmektedir (11). Fakat bu ülkede sünnet zengin, yüksek eÄŸitim yapmış ve beyaz ırktan olanlar ara-sında daha yaygındır (12).
 

C- Üriner sistem enfeskiyonları ile sünnet arasındaki iliÅŸki son yıllarda üzerinde durulan bir konudur (14). Bu konuda yapılmış bir araÅŸtırmada sünnetli çocuklarda üriner enfeksiyonların daha az olduÄŸu gösterilmiÅŸtir (15). ABD’de sünnet sıklığının yukarda bahsedilen sebeplerle azalması üriner enfeksiyonları artırmıştır (5).
Sünnetsiz çocuklarda üriner enfeksiyonların sık görülmesi, prepisyumun bu enfeksiyonlara yol açan barsak bakterilerinin üremesi için uygun bir ortam saÄŸlamasıyla açıklanmıştır (16). Aynı sebep sünnet olmamış yenidoÄŸanlarda daha sık rastlanan menenjit, bakteriemi gibi patolojik durumları da açıklayabilir (17).
Hayatın ilk 3 yılı içinde bilhassa ilk yılında olan üriner enfeksiyonlarda böbrekte nedbe dokusu geli-ÅŸebilmesi ve bunun kronik böbrek yetmezliÄŸine ilerleyebilecek olması, konunun önemini artırmaktadır (18).
 

D- Penis kanseri çoÄŸunlukla sünnet olmamış topluluklarda görülür. Sünnet olma yaşı küçüldükçe penis kanserinin görülme sıklığı azalmaktadır. Bu kanser Yahudiler arasında hiç görülmezken, Paraguay’da en sık görülen genitoüriner kanser olarak bildirilmiÅŸtir (19). Türk tıp liiteratüründe ÅŸimdiye kadar yayınlanan penis kanserli vakaların sayışı 41′dir. Bunların da 30′unu sünnetsiz gayrimüslimler teÅŸkil etmektedir. Penis kanserinin geliÅŸme-sinde genital bölgenin kötü hijyeninin, herpes simpleks virüs tip II, "insan paopilloma virüs tip 16 ve 18 ile olan enfeksiyonların rol oynayabileceÄŸi ileri sürülmüÅŸtür (20).
 

E- Kadınlarda serviksin yassı hücreli kanserinin, penis kanseri ile ilgili çekici ortak özellikleri vardır. Penis kanseri olan erkeklerin eÅŸlerinde ser-viks kanseri sıklığı 3-8 misli fazladır (19). Serviks kanseriyle cinsel temasla geçen hastalıklar arasında kuvvetli bir ilgi vardır. Ä°nsan papilloma virüs tip 16 ve 18, herpes simpleks virüs tip 11 bu kanserin olu-ÅŸumunda suçlanmaktadır. Yukarda belirtildiÄŸi gibi aynı mikroorganizmalar penis kanserinin de so-rumlusu olabilir (6, 19, 20).
 

F- Sünnet olmamış erkeklerin cinsel temasla geçen hastalıklara daha çok yakalandığı bildirilmiÅŸtir. Bir araÅŸtırıcı grubu sünnetsiz erkeklerde bu hastalıklardan herpes genitalis ve gonorenin 2, sifilis ve kandidiazisin 5 kat fazla görüldüÄŸünü rapor etmiÅŸtir (21).
Sünnetin belirtilen bu faydaları sonucu Amerikan Pediatri Akademisi Sünnet Komitesi son rapo-runda, daha önce açıkladığı "YenidoÄŸan dönemin-de sünnet yapmayı gerektiren kesinleÅŸmiÅŸ tıbbî bir gerekçe yoktur" ifadesin! "YenidoÄŸanda sünnet, potansiyel fayda ve avantajları ile riskleri ve dezavantajları olan bir iÅŸlemdir" ÅŸeklinde deÄŸiÅŸtirmiÅŸtir (6).
Sünnetin Yapılmadığı Durumlar:

• 1- Sünnet vücut ısısını koruyamayan, beslen-meye aktif katılamayan bebeklere veya hasta ço-cuklara yapılmaz.
• 2- Hipospadias veya bir baÅŸka ürogenital ano-malisi olanlara, bu anomaliler için düzeltici ameliyat yapılmadan önce sünnet yapılmamalıdır. Çünki prepisyum bu anomalilerin düzeltilmesi sırasında kullanılabilir.
• 3- Kanama hastalığı olabilecek kiÅŸilere (aşırı kanaması veya ailesinde kanama hastalığı olan gibi) gerekli tetkikler yapılıp kesin teÅŸhis konulmadan sünnet yapılmamalıdır (l, 6).

Kaynaklar:

6- American Academy af Pediatrics Task Force on Cir-cumcision. Report of the task force on circumcision Pediatrics 1989; 84: 388-391
7- Wiswell TE, Geschke DW. Risks from circumcision du-ring the first month of life compared with those for uncircumci-sed boy. Pediatrics 1989; 83: 1011-1015
8- Kirya C, Werthmann MW. Neonatal circumcision and penile dorsal nerve block-a painless procedure. J Pediatr 1978-92:998-1000.
9- Herzog LW, Alvarez SR. The frequency of foreckin problems in uncircumsised children. Am J DiÅŸ Child 1986;
140: 254-256
10- Fergusson DM, Lawton JM, Shannon FT. Neonatal circumcision and penile problems: An 8- year longitudinal study. Pediatrics 1988; 81:537-541.
11- Preston EN. Circumcision and genital hygiene. Am J DiÅŸ Child 1986; 140:969.
12- Slaby AR, Drizd T. Circumcision in the United States. Am J Public Healt 1985; 75:878-880.
13- Ginsburg CM, McCracken GH Jr. Urinary tract infec-tions in youg infants Pediatrics 1982; 69:409-412.
14- Wiswell TE, Smith FR, Si -s JW. Decreased incidence of urinary tract infections in circumcised malc infants. Pediatrics 1985; 75: 901-903.
15- Herzog LW. Urinary tract infections and circumcision, a case-control study. Am J DiÅŸ Child 1989; 143: 348-350.
16- Wiswell TE, Miller GM, Gelston HM, et al. Effcct of circumcision status on periurethral bacterial flora during the first year of life. J Pediatr 1988; 113: 442-446.
17-Amir J, Varsana I, Mimouni M. Circumcision and urinary tract infection in infants. Am J DiÅŸ Child 1986;
140:1092.
18- Robcrts JA. Does circumcision prcvent urinary traci infection. J Urol 1986; 135: 991-992.
19- Schelihamı-ner PF, Grabstald H. Tumors o the penis. in: Walsh PC, Gittes RF, Perimutter AD, Stamey TA, cds. Cambell’s Urology. Philadeiphia: WB Saunders, 1986: 1583-1606.
20- Sufrin G. Huben R. Benign and malignant lesisons of the penis, in; GiIIenwater JY, Grayhack JT, Howards SS, Du-kett JW, eds. Auit and Pediatric Urology. Chicago: Year Book Medical Publishers 1987: 1448-1483.